Cyberniok

Cyberniok (ok. 720 m n.p.m.) – wyraźne wzniesienie w północno-wschodnim ramieniu Szyndzielni w Beskidzie Śląskim. Choć często pozostaje w cieniu swojej wyższej sąsiadki oraz popularnego Dębowca, dla społeczności rowerowej jest to jeden z kluczowych punktów na mapie Bielska-Białej.

Położenie i charakterystyka

Cyberniok znajduje się pomiędzy doliną potoku Olszówka a stokami Dębowca. Szczyt jest niemal w całości zalesiony (głównie las bukowy z domieszką świerka), co sprawia, że nie oferuje on rozległych panoram, ale stanowi doskonały teren dla tras rowerowych. Charakteryzuje się dość stromymi zboczami od strony północnej i wschodniej, co zostało wykorzystane przy budowie ścieżek o zróżnicowanym stopniu trudności.

Dojazd i dotarcie

Na szczyt Cybernioka można dostać się na kilka sposobów:

Rowerem (podjazd): Najpopularniejsza opcja to podjazd drogą pożarową od dolnej stacji kolei na Szyndzielnię (szlak czerwony), a następnie kontynuowanie wspinaczki drogami leśnymi w stronę szczytu.
Koleją linową: Można wjechać koleją gondolową na Szyndzielnię i zjechać powyższą drogą pożarową, lub czarną trasą Dziabar, która kończy się na przełęczy Dylówki, tuż poniżej szczytu Cybernioka.
E-bike: Zielonym szlakiem turystycznym prowadzącym z Olszówki w stronę Szyndzielni.

Trasy rowerowe

Cyberniok jest "sercem" wielu nieoficjalnych linii zjazdowych. Dzięki specyfice podłoża (dużo korzeni buka i beskidzka ziemia), trasy tutaj uznawane są za bardzo techniczne, zwłaszcza po opadach deszczu.

Trasy oficjalne (Enduro Trails)

Dębowiec (nr 11): Czerwona trasa o charakterze naturalnego singletracka z domieszką flow.
Gondola (nr 10): Czerwona trasa techniczna, z dużą ilością kamieni i korzeni.

Nieoficjalne "dzikusy" (Local Lines)

Konar – czarna, 1250 m, nachylenie 17.2%, 215 m przewyższenia
Salamandra
Kurewna Ścieżka
Cyberniok DH
Tażan
Dżejn
Kołtun
Kapciuszek
Deadwood
Łyda
Ciasna
Szogun
Frankenstein

Uwagi

Podczas korzystania z nieoficjalnych tras ("dzikusów") należy zachować szczególną ostrożność – trasy te nie są patrolowane, nie posiadają ujednoliconego oznakowania bezpieczeństwa, a ich stan zależy wyłącznie od pracy lokalnych riderów. Należy również pamiętać o poszanowaniu pieszych na szlakach turystycznych krzyżujących się ze ścieżkami.